Route 66 – Dag 18 – Maandag 27 Fresno – Pismo Beach

Het einde van onze reis komt jammerlijk genoeg al een beetje in zicht. vandaag moeten we richting Los Angeles gaan. Dat doen we door eerst een stukje om te rijden richting San Fransisco zodat we route 1 langs de kust kunnen rijden. Dit is een hele mooie, bochtige weg langs de kusten en stranden van Californie. Af en toe stoppen we bij vistas waar je mooie plaatjes kan schieten. Wel worden we verrast door de temperatuur. We hebben nu 58 graden F op de thermometer gezien (14 C) en dat is wel even wennen na de 40+ van een aantal dagen terug. Gelukkig is het niet overal zo koud en meestal gewoon rond de 25 graden.

Bij een van de uitzichtpunten liggen allemaal zeeolifanten te “rotten” op een strand. Er zit maar weinig beweging in, maar wat zijn die beesten groot zeg. Knabbel (of is het Babbel) komt ook nog even brutaal langslopen maar zodra die in de gaten heeft dat je mijn camera niet kunt eten, taait hij af.

Nu zitten we in Pismo Beach (for old times sake) en gaan nu op zoek naar een restaurant. Morgen zullen we LA al bereiken en dan hebben we nog een vrije dag voordat de weer terug vliegen.

Route 66 – Dag 17 – Zondag 26 Juni Lone Pine – Fresno

Weer een mooie dag achter de rug. Het houdt maar niet op.

Na het ochtendritueel gaan we weer op weg. Na ongeveer twee uur rijden  komen we in osemite Park aan. Er staat een flinke rij voor de ingang maar wij mogen al door omdat we al een pas hebben (nog een voordeel van de NPS jaarpas). Na nog ruim een uur verder rijden met steeds mooiere uitzichten komen we in de yosemite valley aan. We rijden langs de upper en lower falls. 20 jaar geleden stonden deze bijna droog maar nu komt er best wel een plens water naar beneden. Het is alleen verschrikkelijk druk in de valley. Overal staan files en de auto is bijna niet te parkeren. Overal staan parkwachters het verkeer te regelen en soms sta je wel een kwartier stil voordat je weer verder kan. We proberen ergens te gaan lunchen maar dat is ook geen succes; drie kwartier wachten voor een tafel. We besluiten dan ook maar door te rijden. Wel gaan we nog langs bridal vail falls . Ook hier veel mensen.

Als laatste bezoeken we nog tunnel view; hier heb ik 20 jaar geleden een foto gemaakt die in mijn gang hangt. Nu dus even een nieuwe genomen. Daarna door naar fresno. We dalen een flink eind en komen dan in dit stadje aan. Het hotel vandaag is voor niets omdat we punten gespaard hebben (dus ik neem de dubbel king beds ipv de dubbel queen 🙂 ) Naast het hotel zit een korean BBQ. We hebben geen idee hoe het werkt maar we krijgen rauw vlees en garnalen dat we zelf moeten BBQ-en.  Het vrouwtje doet het even voor. Met een schaar (!) knipt ze het vlees in kleinere stukken en voor we het weten ligt de BBQ vol. We eten ons te pleuris maar zodra we wat leeg hebben gegeten gooit ze weer meer op de grill. Het is verschrikkelijk lekker maar al snel zitten we vol. Het blijkt een al-you-can-eat te zijn maar we hebben echt genoeg. Het was heerlijk.

Morgen gaan we naar de kust en kijken of we een stukje route 1 kunnen meepikken. Trusten !

Route 66 – Dag 16 – Zaterdag 25 Juni Boulder City – Lone Pine

Lekker een beetje uitslapen na de lange dag van gisteren. Dan de spullen weer inpakken, uitchecken en op pad. Tenminste, dat was het plan. In ons geweldige hotel zijn ze metd eliften bezig en aangezien iedereen om 11:00 uit de kamers moeten zijn is het nogal druk bij de liften. We hebben zonder overdrijven 20 minuten op een lift moeten wachten en in de tussentijd maar een keer een lift gehad die stopte op onze verdieping. Daarna weer de rijen in om uit te checken. Ik speel de stomme toerist en pak een zelf service uitcheck terminal (ja hier staan ook rijen voor) die toevallig voor mijn neus vrij komt en kan dus redelijk snel uitchecken. Het verdient niet de schoonheidsprijs maar anders hadden we er waarschijnlijk nog gestaan.

Dan op weg naar Death Valley. Lekker een beetje afkoelen 🙂 Na een detour in las vegas (dank je wel Tom Tom) en het inslaan van ijs en proviand zijn we dan eindelijk op pad. Het zijn allemaal hele lange rechte wegen en hoewel er wel bergen aan de horizon zijn is het toch een beetje saai. Totdat we in Death Valley zelf aankomen, Het water heeft de bergen hier heel ruw uitgehouwen/uitgeslepen en er zijn ook erg veel verschillende tinten te zien. De wegen zijn bochtig, steil en ook erg leuk om te rijden. We rijden door het diepste punt van Amerika zo’n 80 meter onder de zeespiegel en de temperatuur komt niet hoger dan 119 🙂

Rond een uurtje of 17-18 komen we in het eerste dorpje na de valley; Lone Pine. Hier zoeken we een hotel want we hebben nog niets geboekt. Meer mensen hadden dat idee want er zijn maar weinig hotels met Vacancy op de deur. Het is uiteindelijk toch gelukt . Dadelijk even downtown in (is maar een straat hier) en morgen door Yosemite Park verder naar de kust.

Route 66 – Dag 15 – Vrijdag 24 Juni Boulder City – Las Vegas

Las Vegas….

Eigenlijk zegt dit alles over vandaag. Wat een “over de top” stad is dit zeg :-). Alles is groot en honderden uithangborden nodigen je uit tot Drinken, eten en vooral toch Gokken. Druk is het ook, en warm… je zou zeggen dat we er inmiddels aan gewend zijn maar we zien de thermometer in de auto vandaag even op 124 F / 51 C staan  en dat went echt niet kan ik je vertellen. De dag begon in boulder city met een ontbijtje, ook hier hadden ze bacon en een eitje (hmmmm) Dan snel icebox weer vol en op weg naar Sin city. Onderweg even gestopt om wat boodschapjes te doen en dan de stad in. Rond 12:00 rijden we de strip op. Hier staan alle grote hotels/resorts met hun schreeuwende borden. We rijden helemaal naar het noorden en dan weer terug naar het einde op het zuiden. Ik herken weer veel maar er is ook ontzettend veel bijgebouwd. Na ruim een uur gereden te hebben gaan we inchecken. Pa blijft bij de auto terwijl ik “even” naar binnen ga. Dat dachten we tenminste. Ik sta ongeveer 45 minuten in de rij voordat ik geholpen wordt. Pap weet niet dat er zulke rijen staan dus dis zit al die tijd te wachten in de auto. Na 45 minuten zegt de Truus achter de balie dat mijn rijbewijs niet goed is en dat ik mijn paspoort moet laten zien. Wel &%$%$&^ wat een gezeik. ik zeg dat ik niet meer in de rij ga staan en mag uiteindelijk, nadat ik mijn paspoort uit de auto heb gehaald even voor. gelukkig. Dan is het even zoeken naar een plekkie voor de auto en de liften naar de kamer. Na 5 kwartier zitten we dan op de 6e aan de achterkant maar lang blijven we toch niet in de kamer en gaan de stad in.

We lopen wat rond, verliezen wat geld en gaan dan de Highroller in. Dat is een reuzenrad (al la London Eye) dat in ongeveer 30 minuten een rondje maakt. Het hoogste punt is 168 meter en daarmee is dit momenteel het hoogte rad ter wereld.  Je kan de bergen zien, de woestijn en natuurlijk de hele Las Vegas Strip. Dan pakken we de monorail (ook nieuw voor mij) naar de stratosphere tower. We willen naar fremont street en volgens de informatie is dit 8-10 minuten lopen. Tuurlijk :-(, zelfs met de bus is het langer rijden en het is nog steeds zo warm. Wij met de bus dus. In fremont street verliezen we nog wat geld maar genieten erg van de optredens op straat. Af en toe komen er mensen langs een zipline over je hoofd scheuren en de lichtshow op het dak is ook nog steeds een hit.

We beginnen wat honger te krijgen maar willen eigenlijk een buffet in een van de grote resorts doen. terug met de bus dus, gelukkig met airco en we hebben een zit plekkie 🙂 Helemaal goed want we voelen onze pootjes al aardig. Eenmaal terug op de strip gaan we in de Venetian op zoek naar het buffet maar eindigen toch in een restaurant. Of we zoeken niet goed, of ze doen niet meer aan buffets. Het is wel weer erg lekker. Dan kijken we nog even naar de grachten met de gondels. Wierdos hier :-). We besluiten nog even naar de Belagio te gaan voor de show met de fonteinen. Het is erg druk buiten en men probeert op allerlei manieren wat geld te verdienen. Zo kan je met  Batman, chewbakka, transformers en minions op de foto. Maar ook met een chippendale of stripper is mogelijk. Je kan zelfs een lapdance krijgen, midden op straat. Gelukkig zijn er ook mensen die (mooie) muziek maken, goochelen of tekeningen maken voor wat dollars. het levert drukke taferfelen op straat op. Na de fonteinenshow taaien we af. Moe maar weer vol  met indrukken zitten we weer in het hotel.

Route 66 – Dag 14 – Donderdag 23 Juni Flagstaff – Boulder City

Weer vroeg op pad vandaag omdat we aardig wat kilometers moeten maken. Vanuit Flagstaff rijden we nog een stukje Route 66. Het is een detour van de Interstate en op een gegeven moment is het zelfs een on-geasfalteerde weg, maar onze stoere SUV slikt alles 🙂 Dan buigen we af naar het noorden en nemen we voorlopig echt afscheid van de motherroad; she’s been good to us.

De route naar het noorden is ook niet geasfalteerd, er lopen zelfs koeien op de weg ! Na 100 kilometer stuiteren komen we bij de Grand Canyon Skywalk uit. Dit ligt midden in een indianen reservaat en er moet weer (flink) betaald worden om naar binnen te mogen. Er rijden bussen langs 3 punten langs de canyon. We stappen op de bus naar het eerste punt, dat blijkt een soort cowboystadje te zijn. Hier wordt in de mainstreet een gunshow opgevoerd. Wij vinden het een hoop geschreeuw met harde pistol knallen en een beetje erg nep. Wel eten we hier wat (inbegrepen) en kijken naar een gochel show. Dat was leuk om te zien. Dan weer de bus in naar het tweede punt. Dit is de bekende hoefijzer boven de canyon. Het ding is bijna geheel van glas gemaakt dus als je erop loopt kijk je zo 1200 meter naar beneden (helaas mogen er geen cameras mee maar we hebben een foto gekocht). Je (mijn) hersenen accepteren dit maar moeilijk. Je weet dat het ding stevig gebouwd is maar toch denken je hersenen WAT BEN JE AAN HET DOEN !!!!! Het glas kraakt ook een beetje onder je voeten als je erop loopt en dan ga je dus als een stijve l*l lopen, heel vreemd maar wel weer een ervaring rijker. Het laatste punt is een mooi uitkijkpunt waar je de Colorado rivier ook mooi ziet lopen. Prachtig.

Dan verder rijden naar Boulder City. Dit ligt vlak bij de Hoover Dam. Natuurlijk maken we een detour naar de dam. We parkeren de auto ergens (ziet er mooi uit na de onverharde wegen) en lopen over de dam. De wind en temperatuur voelt aan als een fohn maar we herkennen veel dingen van onze vorige bezoek(en).

Dan door naar het hotel. Natuurlijk zit er een casino binnen (we zitten in tenslotte in Nevada) en de kamer is weer prima. Terwijl ik dit typ zitten we naar de uitslag van de UK-poll te kijken. Zoals het er nu voorstaat lijkt Engeland dus uit de EU te stappen. Wat bezielt ze daar toch ? Ben erg benieuwd wat voor invloed dit nu verder op ons wereldje heeft. rare jongens die Britten.

Route 66 – Dag 13 – Woensdag 22 Juni Tuba City – Grand canyon village – Flagstaff

We raken waarschijnlijk wat gewend aan de wat tragere dagen want we zijn pas rond 10:30 op pad. Eerst bij het restaurant naast het hotel een ontbijtje gescored; voor het eerst hebben ze bacon ! Dus lekker 🙂 , met een eitje erbij. Gisteravond hebben we hier ook gegeten en werden we verrast met onze voor- en hoofdgerechten tegelijkertijd. Zal wel de navajo manier van eten zijn ofzo. Het ontbijtje duurde ook vrij lang wat een gedeelte van onze vertraging verklaard.

Nadat we de ijsbox weer vol hebben geschept met ijs gaan we op pad. Het is maar een klein stukje naar het Grand Canyon national park. De National Parks Service (NPS) kaart die we eerder hebben gekocht is hier gewoon geldig dus dat scheelt weer 30 dollar. Eenmaal in het park rijden we langs de rand naar het Grand Canyon Village. Onderweg zijn telkens uitzichtpunten te bezoeken en , je raadt het al, de ene is weer mooier dan de andere. Ik herken veel van 20 jaar geleden al zie je wel goed dat de canyon nu 8,04 mm dieper is dan toen 😉

Het plan was om in het village wat te gaan eten en nog een rondje richting het westen te doen. Helaas is het heel erg druk, overal lopen mensen rond en vooral de Aziaten vallen ons op; met hun &^&$#&^#  selfiesticks 🙁  Ook is het vrij drukkend en hoewel het maar 31 graden is voelt het veel warmer aan. Het stukje wat we wilde rijden is helaas alleen voor bussen toegankelijk dus na een snelle lunch rijden we snel weer door. Er worden nog steeds veel waarschuwingen voor de hitte gegeven dus misschien is het daarom druk aan de rand. ik kan me van 20 jaar geleden herinneren dat overdag iedereen in de canyon aan het hiken was. We zien wel een paar mensen in de canyon maar het gros staat hier op de rand te kijken.

Anyhow, we zijn doorgereden (stukje terug) tot flagstaff en zitten nu in een econolodge. Ik heb net een hotel in boulder city en las vegas gebooked want morgen hebben we een lange reis voor de boeg en we komen op een vrijdag (=druk) aan in Vegas, Lang leve internet.